سامانه › بخش V · قانون اساسی و دولت
سه وظیفه و پایه مالی
دولت سه وظیفه دارد، صیانت از شخص، فراهم‌آوردنِ کف، و تصحیح چارچوب. قاعده مالی آن این است که دولت را با گرفتنِ رانت ناکسب‌شدهٔ قابل‌شناساییِ عملیاتی و آسیب مرزگذرِ قیمت‌گذاری‌شده تأمین کند، نه با مالیات‌بستن بر کارِ کسب‌شده همچون پایه اصلی. این مهندسیِ مالی است، نه صدقه. خزانه‌ای پایدار بر مردمی شکوفا استوار است، زیرا رانت تنها از پیکری اجتماعی که کار می‌کند برداشت می‌شود: پیکر را به فلاکت بیفکن و جریان‌های ارزش فرومی‌پاشند، و با آنها درآمد.
جداکردنِ بازدهِ کسب‌شده از رانت به‌طور کامل مشاهده‌پذیر نیست. از این رو ارزش‌سالاری گرفتن را به رده‌های منتشرشده‌ای محدود می‌کند که نشانه‌های مشاهده‌پذیر، کران‌های اطمینان، فرجام‌خواهی، قواعد گذار و بازنگری دوره‌ای دارند. مشروعیت و توانِ پرداخت همان یک متغیرِ واحد می‌مانند: دولتی که می‌گذارد مردمش به تنگدستی افتند، نه‌تنها اخلاقاً در حقِ آنان کوتاهی می‌کند؛ بلکه پایه مالیِ خود را منحل می‌کند.
معنای آن
دولت سه وظیفه دارد، پاسداری از شخص، فراهم‌آوردن کف، تصحیح چارچوب. آنها را با گرفتنِ رانت ناکسب‌شدهٔ قابل‌شناساییِ عملیاتی و آسیب مرزگذرِ قیمت‌گذاری‌شده تأمین می‌کند، به‌جای آنکه کارِ کسب‌شده را پایه اصلی مالیات بشمارد. رانت‌های زمین، داده، طیف، انحصار و رایانش می‌توانند با رشد اتوماسیون رشد کنند، در حالی که تأمین مالی از دستمزد فرومی‌کاهد. اما بازدهِ کسب‌شده و رانت به‌طور کامل جداشدنی نیستند: گرفتن به رده‌های منتشرشده‌ای محدود می‌شود که نشانه‌های مشاهده‌پذیر، کران‌های اطمینان، فرجام‌خواهی، قواعد گذار و بازنگری دوره‌ای دارند. کف صدقه نیست بلکه بنیاد مالیه عمومی است؛ و مشروعیت و توانِ پرداخت یک متغیر واحد می‌مانند.
چرا ارزش‌سالاری به آن نیاز دارد
کل آن گسست این بود که تأمین مالی از راه مالیات دستمزد با ناپدیدشدن کار شکست می‌خورد. پس پایه مالی باید بر چیزی بازبنیان شود که با رشد اتوماسیون رشد کند، وگرنه دولت به‌سادگی در میانه فراوانی گرسنه می‌ماند. این § وجود دارد تا آن پایه را نام بگذارد، رانت ضبط‌شده، و توانِ پرداخت دولت را به شکوفایی مردمش گره بزند نه به کارشان.
در مقایسه با رویکردهای دیگر
این مالیاتِ یگانه هنری جورج بر رانت زمین است، تعمیم‌یافته به کل بسترِ رانت‌زای اقتصاد هوش مصنوعی (جورج). در برابر دولت‌های مالیات بر درآمد و حقوق که پایه‌شان با اتوماسیون کار فرسوده می‌شود، و در برابر اتکای واپس‌گرایانه به مالیات مصرف/ارزش افزوده. این بصیرت که تنگدستی درآمد را پایان می‌دهد، «اگر تنگی و نیاز باشد، درآمد به پایانی جاودانه می‌رسد»، از کنفوسیوس است (کنفوسیوس)؛ و انضباطِ تأمین‌از‌رانت‌نه‌کار از ماکیاولی است (ماکیاولی). و آنچه این پایه می‌پردازد در §14 است.