Sistem › Bölüm V · The Constitution & the State
The apparatus, value-flows, not org-charts
The state is described as value-flows, not org-charts. Its correcting apparatus is impersonal, every act imputed to the published rule, never to a face, so it builds no partisans, and its officers hold power divorced from private enrichment. It must be the polity's own, never a rented platform, because a competent borrowed sensor or enforcer captures its renter precisely by succeeding.
The reproach-generating coercion, rent-capture, ceiling enforcement, demurrage, is routed through a rule-bound arbiter, so resentment attaches to the impersonal instrument while the polity keeps the affairs of grace: rights, dividend, legitimacy. Sensing is broad and distributed under subsidiarity; the coercive footprint is narrow, keyed to chokepoints, and minimal-sufficient.
Ne anlama geliyor
"Bakanlıklar nelerdir?" diye değil, "değer nereye akar?" diye sorun. Aygıt bir org şeması olarak değil, akışlar olarak çizilir, rant halka, halk tabana, düzeltilmiş piyasa gerisini temizler. Onu üç özellik tanımlar. Kişisel değildir: bir rant yükümlülüğü yayımlanmış kurala atfedilir, dolayısıyla lobicilik yapılacak ya da korkulacak bir görevli yoktur. Devletin kendisine aittir, asla kiralanmaz: algılayıcı ve zorlayıcı mekanizma toplumun kendi kodu ve kurumları olmalıdır, çünkü yetkin bir ödünç platform kiracısını tam da başararak ele geçirir. Ve yeniden dengeleyiciyi Charter’dan ayırır: yeniden dengeleyici sitem doğuran zorlamayı (rant kapısı, tavan uygulaması) yürütür, böylece öfke kişisel olmayan araca yapışır, halk ise "lütuf işlerini", hakları, temettüyü, meşruiyeti elinde tutar. Algılama geniş ve dağıtıktır; zorlayıcı ayak izi dardır.
Aksiyokrasinin buna neden ihtiyacı var
Aygıtı kim işletiyorsa başlıca ele geçirme hedefidir ve kişiselleştirilmiş ya da kiralanmış bir aygıt neredeyse tanımı gereği ele geçirilmiştir, birincisi kişi tarafından, ikincisi satıcı tarafından. Bu § mekanizmayı kişisel olmayan, sahipli ve öyle yapılandırılmış kılmak için vardır ki hiç kimse, hiçbir görevli, hiçbir platform, hiçbir hizip onu özel amaçlara çeviremesin.
Diğer yaklaşımlarla karşılaştırıldığında
Ostrom’un çok merkezli, yuvalanmış yönetişimi ile, yönetilenlere hesap veren gözlemcileri üzerine kurar (Ostrom) ve North’un kurumlar-örgütler ayrımı üzerine, ki bu anti-kapma gözlemcisini örgütsel ele geçirmeye yeniden yöneltir (North). Sahipli değil kiralanmaz kuralı ve tarafsız-hakem ayrımı Machiavelli’nindir (Machiavelli); kişisel olmayan düzeltici ve devredilemez defter Konfüçyüs ve Machiavelli’nindir (Konfüçyüs). Hem kişiselci yöneticiyi hem de Büyük Teknoloji’ye dış kaynak verilen devleti reddeder. Üzerinde işlediği ağırlıkları kim belirler, §8.