سامانه  ›  بخش VI · کل به‌مثابه یک سامانه

نقشهٔ جریان ارزش (VSS)

معنای آن

تمام دولت را همچون یک نقشه (گراف) واحد ترسیم کنید تا ماشین خوانا شود. رانت‌ها، از زمین، داده، طیف، محاسبه، به صندوق مشاعات سرازیر می‌شوند؛ صندوق در قالب سود سهام شهروندی و کف توانمندی بیرون می‌ریزد؛ بازارِ تصحیح‌شده، با روکشِ عواملِ بیرونیِ خود، هر چیز دیگر را تسویه می‌کند؛ و بردار ضدارزش به عوارضی سرازیر می‌شود که در حلقه‌ای به صندوق بازمی‌گردد. چون در کلیت دیده شود، حلقه‌های پنهان رو می‌آیند: می‌توانید بررسی کنید که آیا تثبیت‌کننده‌ای که قرار بوده یاری رساند در خاموشی از متمکنانِ مستقر حمایت می‌کند، یا آیا عدم تناسبی در حال انباشت است که هیچ شاخص منفردی آن را نشان نمی‌دهد. شکستِ ژرفِ چنین نظامی عدم تناسب است، نه کمیابی، و تنها تصویرِ تمام-نظام می‌تواند پیش از آنکه بشکند آن را دریابد.

چرا ارزش‌سالاری به آن نیاز دارد

نمی‌توانید نظامی را حکمرانی کنید که آن را همچون یک نظام نمی‌بینید. وصله به وصله، دولت نشانه‌ها را درمان می‌کند و حلقه‌های بازخوردی را که در واقع پایداری را رقم می‌زنند از دست می‌دهد. این § از آن روست که به دکترین تصویری واحد و صادقانه از خودش بدهد، تا حلقه‌هایش، فاضله و فاسده، همچون حلقه خوانده، حسابرسی و تصحیح شوند، نه همچون مسائلی منفرد.

در مقایسه با رویکردهای دیگر

از مدلِ نظامِ زیست‌پذیر استافورد بییر و پروژهٔ سایبرسین، یعنی دولتِ محکوم به بازخورد، فرود می‌آید، در حالی که به شکستِ سایبرسین در مسئلهٔ معرفت توجه دارد. به زبانِ انباشت و جریانِ دینامیکِ نظام‌ها ترسیم شده است (میدوز)، و طرح‌واره‌های بازتولیدِ مارکس را احیا می‌کند، که درسش این است که شکستِ ژرف عدمِ تناسب میان بخش‌هاست، نه کمبودِ پول (مارکس)، خویشاوند با جدول‌های داده-ستاندهٔ لئونتیف. شکست‌هایی که نقشه قرار است دریابد §22 هستند.