لودویگ فون میزس
ارزشِ فردی ذهنی است؛ اولویت‌های عمومیِ جمعی به شیوه‌ای دموکراتیک برگزیده می‌شوند، در حالی که اثرهای تعیین‌شده تنها زیر روش‌های منتشرشده و قابلِ‌چالش و با نایقینیِ صریح سنجیده می‌شوند.
ویراست خوانده‌شده. کنش انسانی: رساله‌ای در اقتصاد، خوانده‌شده از سرچشمه.
آنچه گرفتیم
نیا در بابِ بازار همچون فرآیند و حاکمیتِ نشانه‌ی سود و زیان؛ در بابِ تصحیح‌و‌رهاسازی و وظیفه‌ی چهارمِ واگذاشته؛ و در بابِ پول همچون نسبت، نه سنجه‌ی ارزش، که به واحدِ سنجشِ فروکاسته‌اما‌نگاه‌داشته پروانه می‌دهد. آموزه انضباطِ اصیلِ او را جذب می‌کند، یعنی بندِ قیمتِ زنده و ناوردایی‌های آبشارِ مداخله‌گرانه را، نه آن تحریم را.
جایی که واگرا می‌شویم، و چگونه پاسخ می‌دهیم
ارزشِ فردی ذهنی و ترتیبی است، و آموزه هرگز دانشی جعلی از مطلوبیتِ درونی نمی‌سازد. در جهش به «هیچ ارزشِ جمعیِ قابلِ‌اقدامی نیست» واگرا می‌شود: شهروندان می‌توانند زیر منشور اولویت‌های عمومیِ الزام‌آور برگزینند. اثرهای تعیین‌شده تنها آنجا سنجیده می‌شوند که شواهد از اندازه‌گیری پشتیبانی کنند، با روش‌های منتشرشده، کران‌های اطمینان، خاستگاه و فرجام‌خواهی؛ و نایقینی به‌جای آنکه پشتِ دقتی دروغین ناپدید شود، مداخله را محدود می‌کند.
موضع نهایی
در نظریه‌ی ارزش، منضبطی که آموزه به او پاسخ می‌دهد، نه آنکه در برابرش تسلیم شود؛ در فرآیندِ بازار و مسئله‌ی دانش، نیای آن، هسته اتریشی است که تنها زیرِ ناوردایی‌های استوار عبور داده می‌شود.
هر موضع از سرچشمه خوانده می‌شود. سیاهه کامل را ببینید در تبار و نقد · سامانه.